Το Φεβρουάριο του 2024 υλοποιήθηκε η εκπαιδευτική εκδρομή των μαθητών της Γ’ τάξης, η οποία συνδύασε περιοχές της Γαλλίας και της Γερμανίαςγη. Ορμητήριο αποτέλεσε το Στρασβούργο, στο πλαίσιο επίσκεψης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι μαθητές/τριες ξεναγήθηκαν στα κτίρια του Κοινοβουλίου, ξεδίπλωσαν την ιστορία του θεσμού, κάθισαν στα έδρανα των Ευρωβουλευτών και καθηλώθηκαν από την εμβληματική αρχιτεκτονική των κτιρίων και τους συμβολισμούς τους. Ενδεικτικά το κτίριο Λουίζ Βάις, όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη αίθουσα κοινοβουλευτικής συνέλευσης στην Ευρώπη. Το εξ ολοκλήρου γυάλινο κτίριο στις όχθες του ποταμού Ιλλ, το οποίο εκφράζει μια ανοιχτή και διαφανή δημοκρατία, με τη φαινομενικά ημιτελή κορυφή του συμβολίζοντας το ευρωπαϊκό σχέδιο που βρίσκεται διαρκώς υπό κατασκευή. Περπατώντας στην αλσατική πρωτεύουσα οι μαθητές ήρθαν αντιμέτωποι με την μακρόχρονη ιστορία της, συνειδητοποιήσαν την επιλογή της ως έδρα του Κοινοβουλίου και δρασκέλισαν στη γέφυρα του ποταμού Ιλλ το νοητό σύνορο Γαλλίας – Γερμανίας, αντιλαμβανόμενοι ταυτόχρονα την απουσία συνόρων και την ευρωπαϊκή ενότητα.
Η επαφή των μαθητών με την Αλσατία ολοκληρώθηκε με το δρόμο του κρασιού που οδηγεί στην παραμυθένια πόλη της Γαλλίας, Κολμάρ, ανάμεσα σε Στρασβούργο και Μυλούζ, εκεί που τα νερά του γαλλικού ποταμού Λαούχ συναντούν τον Ρήνο. Περπάτησαν στους δρόμους με τα εκατοντάδες μισό-ξύλινα αιωνόβια σπίτια, τα όμορφα κανάλια και τους πεζόδρομους αντιλαμβανόμενοι ότι η πόλη αποτελεί ένα εντυπωσιακό μείγμα γαλλικής κουλτούρας και βαυαρικής αρχιτεκτονικής, σχεδόν αμετάβλητο μέσα στους αιώνες. Διαπίστωσαν γιατί αποκαλείται «Μικρή Βενετία»!
Οι μαθητές γνώρισαν τη Χαϊδελβέργη. Μία από τις πιο γοητευτικές μεσαιωνικές πόλεις της Γερμανίας, αγαπημένη καλλιτεχνών και διανοουμένων και με τεράστια πανεπιστημιακή παράδοση. Schloss Heidelberg, το κάστρο της πόλης, οικοδομηθέν μεταξύ 1398 και 1410, μείγμα γοτθικού και αναγεννησιακού στυλ. Το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, που είναι το παλαιότερο της Γερμανίας, με συνεχή λειτουργία από το 1382. Το πεζοδρομημένο ιστορικό της κέντρο, με τις πολύβουες πλατείες, τις υπαίθριες αγορές, τις ενδιαφέρουσες εκκλησίες, το Μονοπάτι των Φιλοσόφων (Philosophenweg), ένα γραφικό και καταπράσινο καλντερίμι όπου συνήθιζαν στα χρόνια της Ρομαντικής περιόδου να περιδιαβαίνουν καθηγητές και φιλόσοφοι του πανεπιστημίου, αναζητώντας την απαραίτητη ησυχία που απαιτούσαν οι συλλογισμοί τους.
Τελευταία γεύση της Γερμανίας η Φρανκφούρτη. Περιήγηση στο Romerberg, το ιστορικό κέντρο της πόλης, στη γέφυρα Eiserner Steg που ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Μάιν ο οποίος διασχίζει την πόλη. Μια σιδερένια γέφυρα για πεζούς, μήκους 170 μέτρων, κατασκευής το 1868. που στο πιο ψηλό της σημείο έχει μια επιγραφή που γράφει, στα ελληνικά, την ομηρική φράση ” ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ”. Το σπίτι – μουσείο του εθνικού ποιητή της Γερμανίας Γκαίτε, ο Πεζόδρομος Zeil . Μέσω αυτών των επισκέψεων οι μαθητές/τριες διαχειρίστηκαν θετικά η βιωματική μάθηση, οικειώθηκαν την κουλτούρα και τη φιλοσοφία διαφορετικών χωρών, προέβησαν σε πολιτιστική συγκρισιμότητα, βίωσαν το θεσμό της Δημοκρατίας, συνειδητοποίησαν την ευρωπαϊκή ενότητα. Καλλιεργήθηκαν οι έννοιες συνεργασία, συντροφικότητα, ομαδικότητα, υπευθυνότητα, κατακτήθηκε η ΧΑΡΑ. Το ταξίδι αυτό αποτέλεσε ένα έμπρακτο μάθημα της ορθής διαχείρισης των προβλημάτων και, κυρίως, της προσπάθειας να μετατρέψουμε τον αρνητικό παράγοντα σε θετικό βίωμα.
